Amsterdamse Leeuw - Training en Coaching

Terug naar alle berichten

Stilstaan bij verandering

Stilstaan bij verandering

In de laatste dagen van oktober ben ik altijd wat meer in mezelf gekeerd. Ik ben mij bewust van de overgang van het warme seizoen naar het koude en geniet van elke zonnestraal die er schijnt. De tijd van mooi gekleurde vallende bladeren, rondom Allerzielen en Allerheiligen, waarin ik altijd even terugdenk aan wat is geweest. Waarin, of ik nou wil of niet, iedereen even langskomt die ik helaas moet missen. Een foto van opa komt opeens voorbij, oma die er in de herfst altijd voor zorgt dat ik kastanjes in mijn jaszak heb zitten, een lang bewaard kledingstuk van een dierbare dat uit de kast valt, en een waakzaam moment midden in de nacht waarin een herinnering van lang geleden de tranen over mijn wangen doet rollen.

Deze week was er ook een volle maan, en wat voor eentje. De energie van deze maan heb ik goed gevoeld, ik werd er zelfs een beetje weemoedig van. De vorige volle maan, de eerste in het najaar, stond voor oogsten, oogsten wat je in het voorjaar hebt gezaaid. Terugdenkend aan het voorjaar schiet er een half jaar aan maanden voorbij, maanden waarin ik weer echt aan het werk ben gegaan, maanden waarin ik mijn coachpraktijk meer vorm heb gegeven, maanden waarin ik mijn visie en dromen nog meer beeld heb gegeven, maanden waarin ik heb genoten van de heerlijke zomer, de lange avonden bij het kampvuur, de uurtjes studerend in de zon, en natuurlijk genieten van mijn leeuw-maand. Dat is nu weer allemaal voorbij en we maken we ons op voor de winter.

De volle maan van afgelopen dinsdag wordt ook wel de jachtmaan genoemd, met als thema transformatie en overleven. Nu hoeven we in de winter niet echt meer op jacht om te overleven, maar kun je het thema bijvoorbeeld wel zien als: Wat wil je deze winter laten overleven en waar wil je vanaf? Zijn er dingen die je wilt veranderen? Wat heb jij nodig en hoe ga je deze winter eens goed voor jezelf zorgen?

Veel sensitieve personen hebben last van overgangssituaties. We vinden het lastig omdat er veel verandert, ook ons lijf merkt de veranderingen op en moet daar weer aan wennen. Dat kan gaan om kleine situaties, zoals na een lange autorit in je eentje binnenkomen in een ruimte met veel mensen en energieën of gewoon thuiskomen na een drukke dag. Maar ook grotere overgangen zoals de klok die een uur teruggaat en overgaan van de warmte naar de kou, van lange lichte dagen, naar korte donkere. Het schijnt zo te zijn dat sensitieve personen daarom ook meer last hebben van een jetlag.

Een tip om beter met overgangssituaties om te gaan is er gewoon even bij stilstaan. Neem de tijd om te ontladen, neem even rust, denk terug aan wat er is geweest en geef het een plek. Denk daarna bewust aan wat er komen gaat, zodat je je kunt opladen en voorbereiden op de verandering en deze niet als verassing komt. Blijf na de lange autorit even een paar minuten in de auto zitten, of neem een paar uurtjes de tijd voor een herfstwandeling waarin je terugdenkt aan de mooie zomer, maar ondertussen geniet van de prachtige herfstkleuren en je kunt opmaken voor de winter.

En die koude donkere winter, die zal uiteraard ook weer prachtig zijn! Een tijd waarin ik wat vaker in mijn holletje mag kruipen, stamppotten mag eten, lekker met een boek op de bank liggen met de kachel op standje te hoog, en de avonden, waar ik mij nu al op verheug, aan de eettafel met vrienden en rode wijn. En met een beetje psychische en praktische voorbereiding zijn de feestdagen ook prima te doen 😉

 

Ik heb zo’n leuk leven! En soms is het een beetje te druk.

Overprikkeld

Sinds nog niet zo’n hele lange tijd zet ik af en toe in mijn agenda “vrij houden ”. Als ik dat namelijk niet doe, dan is daar een lege plek en zal ik te vaak JA zeggen tegen een afspraak of deze nou lief lekker privé of leuk lekker zakelijk is, dat maakt niet uit. Want als ik nee zeg, terwijl ik eigenlijk wel kan, dan geeft dat toch een gevoel van niet eerlijk zijn. En dat is heel stom. Want waarom zou ik van mijzelf niet gewoon lekker een moment vrij mogen zijn en languit in mijn uitgerekte joggingbroek (die met gaten) op de bank mogen liggen? Ik maak dus steeds vaker een afspraak met mijzelf, met mijn lief of met het bankstel, en zet deze officieel in de agenda.

Sinds nog niet zo’n hele lange tijd weet ik dat ik een paar avonden per week en het liefst ook een hele dag binnen de muren van mijn huis moet verblijven. Moet, omdat als ik dat niet doe, ik niet toekom aan de rust tussen al die leuke dingen van het leven door. Als ik dat niet doe, dan stuiter ik op een gegeven moment in de rondte en na dat stuiteren stort ik in, dan MOET ik een paar dagen niks. Langzaam slaap ik slechter, word ik kribbig, kun je niets goed doen, is iedereen stom, ik ook, wil ik eten, kan ik mij niet concentreren, ben ik negatief, krijg ik hoofdpijn, en buikpijn en heb je helemaal niets meer aan mij, ik ook niet. Dus om dat te voorkomen neem ik vaker kleine pauzes van een avond of een middag of een uurtje, want ik doe liever niks als ik mij wel lekker voel en er zelf voor kan kiezen. Ook al voelt dat soms nog een beetje als spijbelen.

Afgelopen week had ik een lekker leuke volle week, maar ook een beetje druk.
Waar ik op maandag op het kantoor van Challenge Day aan het helpen was, zat ik op dinsdag achter mijn eigen bureau het prachtige HSP Café van diezelfde avond voor te bereiden. Was ik op woensdag aan het coachen en zat in de avond in intervisie met coach-collega’s. De donderdag aan het werk op de praktijk en ’s avonds een heerlijk diner bij vrienden. Vrijdag kon ik gelukkig studeren op de bank (helaas niet in die joggingbroek). En op zaterdag liep ik sinds jaren weer eens als gids door het oude centrum van de stad, gevolgd door een bezoek aan Artis met de leukste kleine nichtjes. En na een leuk uitje met vrienden zondagochtend kon ik zondagmiddag heerlijk op de bank ploffen. Even afladen en opladen voor de komende leuke week, eentje die ik ietsje rustiger probeer te houden.

Heb jij een leuke week voor de boeg?

Kind zijn

Speel jij nog wel eens buiten? Kleur of teken jij nog wel eens? Doe je wel eens stiekem iets kleins wat eigenlijk niet mag? Of iets zeggen dat echt niet meer kan? En kun jij nog onbegrensd lachen, huilen, schreeuwen of boos zijn vanuit je directe gevoel?
Ik vind het heerlijk om af en toe lekker kinds te zijn. Dit wel op mijn begrensde volwassen manier, maar steeds vaker voelt het weer als onbeperkt, als mogen, als genieten!

Kleurplaten inkleuren en daar urenlang zoet mee zijn zorgt bij mij voor rust. Als ik overprikkeld ben en niet meer weet wat ik met mijzelf aan moet, als televisie kijken te hard binnenkomt, mijn hoofd een boek lezen niet aan kan en ik mijzelf lekker in de weg zit, dan kan ik het beste gaan kleuren. Ook dan nog druk in mijn hoofd, maar langzaam vooral druk met welke kleur ik moet gebruiken, stift of toch potlood, donker of licht en oppassen dat ik niet teveel buiten de lijntjes kleur (voor de beelddenkers, Ja het puntje van mijn tong steekt uit mijn mond). Oh en als je mij roept als ik aan het kleuren ben? Roep dan nog maar een paar keer, want het duurt even tot het tot mij doordringt! Herkenbaar bij jouw kind?

Als ik denk aan onbegrensd kind zijn dan denk ik ook aan de dingen die ik vroeger wel eens stiekem deed. Kleine dingen die eigenlijk niet mochten, maar waar toch geen echte straf op stond als je het wel deed. Gewoon een beetje uitproberen. Een koekje jatten uit de trommel, een paar sokken twee dagen dragen, het dure luchtje van mama opspuiten, iets te laat thuiskomen om te kijken hoe de reactie is, of af en toe een klein leugentje om bestwil vertellen. Wees niet bang als je kind dit ook doet, dat het slecht is of stout wil zijn, het hoort bij het zoeken naar je eigen pad. Nog steeds draag ik wel eens twee dagen dezelfde sokken of vertel ik dat ik echt maar 2 biertjes heb gedronken 😉

Kinderen zijn veel gevoeliger en kwetsbaarder dan volwassenen dat (meestal) zijn. Wij hebben in de loop der jaren veel grenzen opgetrokken (aangeleerd en zelf bepaald). Dit begint al in je jonge kinderjaren. Waar een kind spontaan kan gaan huilen als mama wegloopt of als een ander kindje pijn heeft zullen wij volwassenen ons inhouden. Ik voel nog steeds heel veel als een ander pijn heeft (ah dat was nou dat HSP dingetje), maar zal er niet zo snel meer om huilen als er anderen bij zijn. Zo kan een kind ook keihard lachen zonder om zich heen te kijken of iemand het raar vindt of denken aan of er misschien iets tussen je tanden zit. Als je als volwassene die schaamte eens aan de kant zet en je gevoelens iets bloter toont, zal dat een heleboel opleveren. Veel vreugdehormonen bij elke dag een uitbundige lach, veel vriendschappen door het tonen van je gevoel en ja veel tranen, van het lachen en van het huilen. Tranen die je lichaam gebruikt om te helen.

Maar het allerleukste van kind zijn vind ik het buiten spelen. Gisteren ben ik naar de Efteling geweest met een bus vol volwassenen. Dit doen we elk jaar. Elk jaar op een dinsdag in oktober vertrekken wij met een bus vol naar het zuiden van het land om de hele dag te spelen. We huppelen als kinderen door het park om ons zo vaak mogelijk met de nieuwe achtbaan naar beneden te laten storten, we rennen van de ene kant naar de andere kant van het park om te kunnen genieten van een droomwereld of een behekst huis. We balen als de fata morgana gesloten is, want stiekem vinden we het nu heel stoer om niet meer bang te zijn voor de krokodillen en tijgers. We zitten met een poncho aan in de wildwaterbootjes en we joelen en schreeuwen als we winnen van Joris of de draak. En uiteraard wandelen we altijd een stuk door het sprookjesbos, bukken om door kleine raampjes bij de kabouters binnen te kijken, luisteren naar verhaaltjes van de sprookjesboom, verzamelen papier voor ‘Papier hier’ en nemen 50ct muntstukken mee om de ezel een eftelingdukaat uit te laten poepen. Aan het einde van de dag rollen we moe en voldaan de bus in. Waar we vroeger als kind stoned van de fruitella in de bus zaten, zitten we nu met een sixpack bier en bakjes kaas en worst op schoot. Op naar de zeedijk alwaar we na een klein inkak-moment toch weer in de kroeg belanden, nog eentje dan. Het enige verschil met toen we kinderen waren, wij hebben vandaag allemaal een beetje hoofdpijn. En volgend jaar gaan we weer! Want van af en toe een beetje kind zijn kunnen we geen genoeg krijgen!

Kind zijn

Oogsten

Hebben jullie haar ook gezien? Al voordat ik naar bed ging was ze aanwezig, fel schijnend en vol van energie. Mijn wekker stond om 04.15 uur. Ze was warm en rood, prachtig! Iets minder groot dan ik verwacht had, en toch heel goed te zien hoe ze daar stond te shinen aan de hemel. De foto’s op mijn telefoon geven natuurlijk niet weer wat ik zag, en de energie die ik voelde! Ik had niet de behoefte om uren naar haar te kijken, ik wist dat ze aanwezig was en ben lekker mijn bedje weer ingedoken alwaar ik redelijk snel in slaap viel. Een drukke slaap vol dromen en beweging.

Vandaag ben ik een beetje wazig en heb ik hoofdpijn, ik wijd dat maar even aan de nieuwe energie die zij heeft achtergelaten en waar ik weer aan moet wennen. De energie van het afsluiten van een tijdperk, een periode van zaaien, zaaien en nog eens zaaien. Geen slechte periode, maar wel eentje met veel tegenslag en verandering. Een tijd waarin ik ben gegroeid, maar ook heb stilgestaan, waar ik steviger met mijn voeten in de aarde ben geplant, en waar ik ook heb geleerd om te genieten met mijn hoofd in de wolken. Nu komt er een periode van oogsten, oogsten wat jij en ik de afgelopen maanden en jaren hebben gezaaid. Als ik zou mogen kiezen oogst ik graag een stevig pad in de liefde, een beetje succes in mijn bedrijf en rust in het achterlaten van alles dat is geweest. Wat zou jij graag willen oogsten?

 

Kracht van kwetsbaarheid

Kracht van kwetsbaarheid – Heb de moed om niet perfect te willen zijn!
Alweer een tijd geleden zag ik een Tedx voordracht van Brene Brown over schaamte & kwetsbaar zijn. Het filmpje is reeds miljoenen keren bekeken en ook haar boeken gaan als warme broodjes over de toonbank. Ik snap dat wel, ze zijn herkenbaar en lezen makkelijk weg. De komende dagen zal ik wat leringen die ik uit haar boeken heb gehaald hier plaatsen. Maar kijk om te beginnen maar eens naar dit filmpje! Wedden dat ook jij geïnspireerd raakt?

Schaamte
Schaamte is het intens pijnlijke gevoel dat voortkomt uit de overtuiging dat we niet goed genoeg zijn en daarom geen liefde en verbondenheid waard zijn.
Schaamte komt vaak voort uit schaarste, het probleem van “Nooit genoeg”. We zijn niet goed genoeg, slank genoeg, slim genoeg, succesvol genoeg. We hebben niet genoeg tijd, geld, slaap, vrienden.
Dit proberen we te verhullen naar anderen: Niemand mag weten dat…., Ik moet doen alsof alles in orde is, Ik pas me wel aan om erbij te horen, Wie ben ik om mijzelf te laten zien?, Wat zullen ze wel niet denken?
Maar als iedereen deze gedachten heeft, wie houden we dan voor de gek?! Hebben we niet allemaal empathie voor mensen die zich kwetsbaar opstellen? Die een eerlijk persoonlijk verhaal aan ons vertellen? Het is essentieel dat we kunnen praten over wat we voelen, waaraan we behoefte hebben en waarnaar we verlangen, en ook dat we kunnen luisteren met een open hart en een open geest. Zonder kwetsbaarheid is intimiteit onmogelijk.
Begin hierbij eens bij jezelf, doe je masker af, stel je kwetsbaar op, wees je echte zelf en ga nu eens in gesprek met de mensen om je heen. De gesprekken zullen eerlijker, dieper en veel wezenlijker zijn.

Perfectionisme
Een psycholoog zei mij ooit dat ik perfectionistisch was. Mijn reactie was; “Nee joh, ik kan geen perfectionist zijn, want ik doe het nooit goed genoeg”

Onderstaande beschrijving over perfectionisme las ik in; De moed van imperfectie van Brene Brown.

Vanuit het nooit goed genoeg zijn, kunnen, hebben, ed. ontstaat perfectionisme. Perfectionisme is een schadelijk en verslavend systeem van overtuigingen dat uitgaat van de volgende gedachte: Als ik er perfect uitzie, perfect leef, en alles perfect doe, kan ik de pijnlijke gevoelens die worden veroorzaakt door schaamte, afkeuring en verwijten voorkomen of tot een minimum beperken.
Perfectionisme is zo schadelijk, omdat perfectie domweg niet bestaat. Het is streven naar een onhaalbaar doel. Bovendien heeft perfectionisme te maken met hoe we gezien willen worden, namelijk perfect. Ook dat is onhaalbaar, want op hoe we door anderen gezien worden hebben we geen enkele invloed.
Perfectionisme is verslavend, want wanneer we te maken krijgen met schaamte, afkeuring en verwijten denken we dat dat komt doordat we niet perfect genoeg waren. In plaats van vraagtekens te plaatsen bij de kromme logica van perfectionisme, bijten we ons vervolgens nog meer vast in onze inspanningen om er perfect uit te zien, perfect te leven en alles helemaal perfect te doen.
Ieder mens krijgt te maken met schaamte, afkeuring en verwijten (en de angst voor bijbehorende gevoelens). Perfectionisme vergroot de kans op dergelijke pijnlijke emoties en leidt vaak tot zelfverwijt. Het is mijn schuld. Ik voel me zo omdat ik niet goed genoeg ben.

kracht van kwetsbaarheid

Liefde
Een mooie definitie van Liefde van Brené Brown, schrijfster van onder andere ‘De kracht van Kwetsbaarheid’ en ‘De moed van imperfectie’.

We geven liefde de kans om te groeien wanneer we onszelf ten diepste laten zien en kennen, met al onze kwetsbare en krachtige kanten, en wanneer we de spirituele verbondenheid die daaruit voortkomt bekronen met vertrouwen, respect, vriendelijkheid en genegenheid.
Liefde is niet iets dat we geven of krijgen, maar iets wat we koesteren en aankweken, een verbondenheid die alleen kan groeien tussen twee mensen wanneer de basis daarvoor in hen allebei aanwezig is. We kunnen niet meer van anderen houden dan van onszelf.
Schaamte, verwijten, gebrek aan respect, verraad, en het onthouden van genegenheid beschadigen de wortels waaruit liefde groeit. Liefde kan dergelijke beschadigingen alleen overleven als ze zelden voorkomen en worden erkend en hersteld.

Bezield leven
Tien wegwijzers voor een bezield leven. Een bezield leven betekent leven vanuit het gevoel dat je de moeite waard bent. Het betekent dat je moed, compassie en verbondenheid een belangrijke plek toekent in je leven. Ik ben genoeg en nee ik ben niet perfect. Ik ben kwetsbaar en soms bang, maar dat verandert niets aan het feit dat ik ook moedig ben en het waard ben liefde te ontvangen en erbij te horen.

Blog HSP

Amsterdamse Leeuw

Stel dat je als dier geboren bent, welk dier zou je dan zijn?
Een vraag die langs kwam in mijn coaching opleiding. Wat een mooie vraag! En dan niet antwoorden met welk dier je zou willen zijn. Maar voel eens goed en denk eens eerlijk, welk dier zou jij zijn als je als dier geboren was? Welke eigenschappen heeft dit dier? En in hoeverre zijn dit eigenschappen die je herkent in jezelf? Zowel de positieve eigenschappen als de negatieve, en wat zegt dit over jou?

Blog HSP Coach

 

Ik ben een echte leeuw, en zelfs geboren onder het sterrenteken leeuw. Een leeuw is sterk en krachtig, is een leider en zeer strijdvaardig. Een leeuw is een groepsdier maar zo nu en dan ook een einzelganger, is zorgzaam en houdt van knuffelen. Maar een leeuw is ook ijdel, liever lui dan moe en kan behoorlijk egoïstisch zijn.

 

Door de eigenschappen van jouw dier (hoeft dus niet je sterrenbeeld te zijn) eens door te nemen kunnen we waarschijnlijk jouw kernkwaliteiten ontdekken. Waar ligt jouw kracht? En welke valkuil ligt daarnaast op de loer?

Dus welk dier ben jij?

Wat is HSP eigenlijk?

Wat is HSP eigenlijk?

HSP staat voor Hoog Sensitieve Personen. Elaine Aron, psychotherapeute en ervaringsdeskundige is grondlegster van het begrip. Een HSP is meer dan gevoelig voor indrukken en prikkels en merkt meer signalen en details op. Hooggevoeligheid is een eigenschap van het zenuwstelsel in combinatie met de hersenen waardoor je meer (zintuiglijke en emotionele) prikkels ongefilterd binnenkrijgt. 15-20% van alle mensen is hoogsensitief, een waarschijnlijk erfelijke eigenschap die evenveel voorkomt bij mannen en vrouwen. Een overgroot deel van de hoog sensitieven is van nature rustig en introvert. Een kleiner aantal van de HSP’ers is extravert en heeft meer behoefte aan nieuwe ervaringen.

Hoog sensitiviteit is een prachtige eigenschap, zodra je weet hoe je ermee om moet gaan. Als je bij jezelf herkent waar je van overprikkeld raakt, en dit kan omwenden om er je kracht van te maken, zal hoog sensitiviteit je heel veel moois brengen!

Hoog Sensitieve Personen; hebben een sterke intuïtie, houden van diepgaande gesprekken, zijn zorgzaam, hebben een brede belangstelling, kunnen gevoelens van mensen en energieën in een ruimte goed aanvoelen, worden diep geraakt door natuur, kunst en muziek, hebben een intense waarneming, kunnen situaties goed inschatten en hebben een zeer goed beeld van oorzaak en gevolg.

Echter al deze intense prikkels kunnen er ook voor zorgen dat je moeite hebt met het verwerken ervan. Je bent gevoeliger voor stress en spanning en kunt hier klachten van krijgen zoals hoofdpijn, vermoeidheid, allergieën, stemmingswisselingen, angsten en zelfs depressiviteit en verslavingen. Tevens hebben HSP’ers grote kans op een burn-out.

Doe deze test om te zien hoe (hoog) sensitief jij bent.

Belemmerende overtuigingen

Heb jij dat ook, dat stemmetje in je hoofd dat bijvoorbeeld zegt; ik kan het niet, ik krijg nooit wat ik wil, ik ben niet slim/mooi/lief/dun/goed genoeg? En weerhoudt dit je ervan om in actie te komen? Belemmerd deze overtuiging je zelfs om te doen wat je graag zou willen doen? Om je droomleven te leven?

Iedereen heeft dit soort belemmerende overtuigingen, ze zitten ingebakken in ons systeem. Vroeger hebben ze ons ooit ergens mee geholpen, en hebben we ze zo vast gezet dat we er niet meer vanaf komen. Zo was een van mijn overtuigingen; Ik mag geen fouten maken. Fouten maken betekende een lager cijfer op school en misschien wel blijven zitten, een rode streep in een proefwerk en geen sticker onderaan het blad als je niet alles goed had. Fouten maken betekende ook straf krijgen en een wijzende vinger met een opmerking als; dat mag je nooit meer doen!

Er zijn oefeningen om ervoor te zorgen dat jouw belemmerende overtuiging je niet meer in de weg zit. Je kunt je bijvoorbeeld heel simpel de vraag stellen; Is het waar? En wie zou je zijn als je niet meer zou geloven in je overtuiging? De belemmering kunnen we omdraaien en er een positieve overtuiging van maken. Eentje die je verder kan helpen, eentje die ervoor zorgt dat je weer gaat geloven in jezelf, geloven in dat het wél kan. Ik mag nu fouten maken, graag zelfs! Want door het maken van fouten, leer je het meest. Wat is jouw belemmerende overtuiging?

Notice, Choose, Act & Celebrate!

Als Je Me Echt Zou Kennen…. dan zou je weten dat ik de afgelopen jaren mijn leven volledig omgegooid heb.

Drie jaar geleden was ik eigenaar van een succesvol evenementenbureau, had ik al 13 jaar een relatie en woonde ik in een heel groot huis.

Twee jaar geleden was ons bedrijf verkocht, mijn relatie geëindigd, woonde ik op een volkstuinencomplex en was ik volledig overspannen.

Anderhalf jaar geleden was ik er bijna weer bovenop, opleiding afgerond, huisje van een vriendin gehuurd en dolverliefd op een man die woonachtig was in het buitenland.

Ik ging in therapie, op vakantie met mijn broertje, vond mijn weg naar de Be The Change trainingen, was aanwezig bij Challenge Days, leerde heel veel mooie nieuwe mensen kennen, ging samenwerken met prachtige dames in ‘Raak in Leven en Liefde’, leerde echte vrienden kennen, ontdekte de kracht van mijn hooggevoeligheid, deed nog meer trainingen en cursussen en vierde mijn leven & successen tijdens de BTC vrouwenretraite en de LTC (living the change) training.

Vandaag vier ik dat de website van mijn eigen coaching praktijk eindelijk online is, en dat ik op 1 september, na bijna 3 jaar verandering, weer heerlijk voor mezelf ga werken.


Notice, Choose, Act & Celebrate!
Notice, Choose, Act & Celebrate

Terug naar alle berichten